دلسوزترین ومحبوبترین پدر را از دست می دهند اما بعد از وفات هیچ کس حاضر نیست با پدرش به قبر برود واو را از تنهایی درآورد و اگر برود نیز کاری برایش نخواهد کرد و دردی را دوا نخواهد نمود.
مولانا افزود: در صحرای محشر که صحنه های سخت در انتظاراند هیچ یک از این اسباب دنیایی دستگیری انسان را نمی کند و تنها سبب بزرگ که می تواند انسان را از خشم خدا و عذاب ها و سختی های قیامت نجات دهد قلب سالم است، قلب سالم قلبی است که دارای ایمان به الله و عقیده درست و خالص و توحید و یکتا پرستی است، قلب سالم، قلبی است که از امراض و زشتی ها پاک و صاف است و آلودگی ندارد.
امام جمعه اهل سنت زاهدان به صفات قلب نیکو و سالم اشاره کرده و گفت: قلب سالم زندگی را لذت می بخشد و معنای زندگی را تغییر می دهد، چنان که در حدیثی از انس رضی الله عنه روایت است که رسول الله علیه الله علیه وسلم فرمودند: {ثلاث من کنّ فیه وجد حلاوة الایمان} هر کس سه صفت در او باشد شیرینی ایمان را می یابد و لذت ایمان را احساس می کند. لذت ایمان همان آرامش زندگی و سکون حیات است، لذت ایمان همان شرح صدر و نشاط است.
اولین صفت اینکه {أن یکون الله و رسوله أحبّ إلیه مما سواه} که الله و رسولش از هر چیز دیگر در دلش محبوب تر باشد.
دوم اینکه {أن یحب المرء لایحبه الا لله} دوستی و محبت با دیگران فقط به خاطر الله باشد نه به خاطر منافع دنیوی یا ترس از مضرات آن این را "الحب فی الله" می گویند.
سوم اینکه {أن یکره أن یعود إلی الکفر کما یکره أن یقذف فی النار} به اندازه ای از برگشت به کفر متنفر باشد که از انداخته شدن در آتش می ترسد و متنفر است. این طور شخص حلاوت و لذت ایمان را می چشد.
مولانا عبدالحمید خطاب به نمازگزاران گفت: سروران گرامی! دلتان را بپایید و ببینید که در دلتان چیست. آیا حب و بغض به خاطر الله است؟ و آیا از گناهان سالم است؟.
رسول الله صلی الله علیه وسلم در روایت فرمودند: "اگر هر صبح می توانستی چنان باش که در دلت بغض هیچ کس نباشد یعنی با هیچ کس کینه و دشمنی نداشته باشی این کار را بکن این سنت من است.
 البته بغض به خاطر خدا درست است اما بغض ها و کینه های امروزی به خاطر منافع دنیوی و هواهای نفسانی است.
مولانا تاکید کرد: باید دلها را پاک کنیم و از امراضی مانند تکبر، خودخواهی، حسد، حب مال، حب جاه و شهوترانی و ... شستشو دهیم. و به جای آن حب الله و رسول ، حب اهل بیت و صحابه و محبت سلف صالحین و نیکان در دل باشد.
الله تعالی می فرماید: «ومن الناس من یتخذ من دون الله أنداداً یحبونهم کحب الله والذین آمنوا أشدّ حباً لله» از میان مردم کسانی هستند که جز خدا شریک هایی را دوست می گیرند و مانند الله با آنان محبت می کنند اما کسانی که ایمان آورده اند شدیدترین محبت را با الله دارند.
مؤمن محبتش با الله تعالی شدید است. اینان مومنان کامل و مخلص اند و حاضر نیستند هیچ کس را در مقابل اطاعت الله، اطاعت و فرمانبری کنند. آن گاه که نافرمانی الله باشد نه به خواسته زن و فرزند توجه می کنند و نه به دستور پدر و فامیل و نه به حکم دولت یا ملت اعتنا می نمایند. اینان فقط الله را دوست دارند و هیچ گاه به خاطر دوستانشان الله را ناراض نمی کنند. در راه الله جان می دهند و پول و مال خرج می کنند، در راه عشق الله و خوشنودی و رضایت مولی همه چیر را فدا می کنند و روز قیامت تنها چیزی که فایده می دهد همین دل سالم از امراض و مملو از ایمان و محبت الله است.
مولانا عبدالحمید با اشاره مجدد به انواع مرض های قلبی به دو نوع امراض جسمی و ظاهری و امراض باطنی قلب اشاره کرده و گفت: رذایل اخلاقی و امراض درونی همچون حسد، تکبر، خودخواهی، محبت دنیا و ... امراض مهلکی هستند که از امراض جسمی قلب خطرناک تراند.
ایشان افزود: ما باید در دل تواضع، فروتنی و استغنا و زهد از دنیا بیاوریم، مال دنیا را کسب کنیم اما در قلب نگذاریم، اگر در درون قلب محبت دنیا جای بگیرد باعث هلاکت و بدبختی می شود.
مولوی رومی چه جالب گفته است:
آب در کشتی هلاک کشتی است                                  آب در بیرون کشتی پُشتی است
مال در صندوق و خانه باشد بسیار خوب و مفید است اما اگر در قلب باشد هلاک کننده است، آنانی که رشوه می گیرند، دزدی می کنند و باج می گیرند کسانی هستند که دنیا را دوست دارند و در دلهای شان خبری از محبت خدا نیست، در قلبی که غیر الله باشد هرگز محبت خدا نمی آید و در یک قلب دو محبت جای نمی گیرد مگر اینکه ادعای دروغین باشد.الله تعالی فرموده است: «ما جعل الله لرجل من قلبین فی جوفه» خداوند در سینه هیچ کس دو قلب ننهاده است.
کسی که حاضر نیست زکات مالش را ادا کند، در ادعای محبتش با خداوند صادق نیست و خدا چنین محبتی را نمی پذیرد. کسی که معصیت می کند ،نماز، روزه، حقوق العباد، حقوق والدین و خویشاوندان را ادا نمی کند بلکه تلف و ضایع می کند، او خدا را ناراض کرده و دروغ می گوید. اگر ادعای محبت خدا داشته باشد هیچ کس محبوبش را نافرمانی و ناراضی نمی کند، به قول شاعر عربی:
تعصی الإله و أنت تظهر حبه                                    و هذا لعمری فی الفعال بدیع
لوکان حبک صادقاً لأطعته                                           أنّ المحب لمن یحب مطیع
انجام ارکان اسلام و واجبات شرعی با محبت الهی می شود و ترک آنها نشانه کمبود محبت خدا و رسول و ضعف اعتقاد است.
خطیب جمعه مسجد مکی خاطر نشان کرد: ما باید عملکرد خود را بررسی کنیم آیا عمل مان با ادعای مان مطابق است یا نه، ما در ادعای محبت با خدا و رسول چقدر صادقیم؟
مولانا افزود: در روز قیامت دلها همانند چیزی که در درون شیشه نهاده شده در سینه ها ظاهر است و همه اسرار و مخفی ها ظاهر و آشکار می شوند؛«یوم تبلی السرائر» و مدعیان راستین و دروغین معلوم می شوند. آن روز طبق فرموده الهی «وحصل ما فی الصدور» هر چه در سینه ها باشد بیرون می آید و حقایق باطن در نظر همگان عیان می گردد.
چه بسا انسانها که در میدان محشر رسوا و ذلیل می شوند و دروغ بودن ادعای شان ظاهر می گردد. الله به حال همگان رحم فرماید.
حضرت ابراهیم علیه السلام دعا کرد: «ولاتخزنی یوم یبعثون» مرا در روز بعث رسوا نفرما. آری! اگر با قلب معیوب و مریض به بارگاه الهی حاضر شویم رسوا و خوار خواهیم شد. (العاذ بالله)
در حدیث آمده است: در وجود انسان تکه گوشتی است اگر اصلاح شود کل بدن اصلاح می شود و اگر فاسد شود کل بدن فاسد می شود و آن قلب است.
در قرآن آمده است که: «فانها لاتعمی الأبصار ولکن تعمی القلوب التی فی الصدور» چشمها کور نشده است بلکه قلب هایی که در سینه ها هستند کور و نا بینا شده است. اصل بینایی، بینایی قلب است. الله تعالی همه مان را قلب های نورانی و بینا و روشن وسالم عنایت فرماید.
مولانا عبدالحمید در پایان شعبان و رمضان را بهترین فرصت برای ساختن دل دانست و وعده داد در هفته آینده مفصلاً درباره رمضان مطالبی بیان خواهد شد.